« استوي علي العرش » يعني چه؟

﴿اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَي عَلَي العَرْشِ ﴾ (رعد ۲)

 

تخت [حکومت، قدرت و سلطنتش] آسمان ها و زمین را فرا گرفته و نگهداری آنان بر او گران و مشقت آور نیست؛ و او بلند مرتبه و بزرگ است.

 

معنای استوای خداوند متعال بر عرش

﴿اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا ثُمَّ اسْتَوَي عَلَي العَرْشِ ﴾ (رعد ۲)

 

تخت [حکومت، قدرت و سلطنتش] آسمان ها و زمین را فرا گرفته و نگهداری آنان بر او گران و مشقت آور نیست؛ و او بلند مرتبه و بزرگ است.

 

 

نظریات در باره عرش و كرسی

وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ ﴾ ( بقره 255 )

 

 تخت [حکومت، قدرت و سلطنتش ] آسمان ها و زمین را فرا گرفته و نگهداری آنان بر او گران و مشقت آور نیست؛ و او بلند مرتبه و بزرگ است.

آیت‌الله جوادی آملی 

عرش خدا بر آب است

وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ ﴿هود ٧﴾

در حالی که تخت فرمانروایی اش بر آب قرار داشت،

آیت‌الله جوادی آملی 

 

عرش و كرسي در بيان امام رضا(عليه السلام)

وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ ﴾ ( بقره 255 )

 

 تخت [حکومت، قدرت و سلطنتش ] آسمان ها و زمین را فرا گرفته و نگهداری آنان بر او گران و مشقت آور نیست؛ و او بلند مرتبه و بزرگ است.

 

آیت‌الله جوادی آملی 

تختی به نام عرش و کرسی

وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ ( بقره 255)

 

تخت [حکومت، قدرت و سلطنتش] آسمان ها و زمین را فرا گرفته و نگهداری آنان بر او گران و مشقت آور نیست؛ و او بلند مرتبه و بزرگ است

#آیت_الله_جوادی_آملی

خیال‌پردازی ، اثر مال‌اندوزی

﴿وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ (1) الَّذی جَمَعَ مالاً وَ عَدَّدَهُ (2) یَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ ( همزه 3) 

#آیت_الله_جوادی_آملی

علم حصولی و علم شهودی

وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ ﴿انعام ٧٥﴾

 

و این گونه فرمانروایی و مالکیّت و ربوبیّت خود را بر آسمان ها و زمین به ابراهیم نشان می دهیم تا از یقین کنندگان شود.

 

#آیت_الله_جوادی_آملی

 

گم شدن فعالیت‌های دنیوی

الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا ﴿ کهف ١٠٤﴾

 

[آنان] کسانی هستند که کوششان در زندگی دنیا به هدر رفته [و گم شده است] در حالی که خود می پندارند، خوب عمل می کنند.