امام باقر علیه السلام 

مَنْ عَمِلَ بِما عَلِمَ وَرّثهُ اللّه عِلْمَ ما لَمْ يَعْلَمْ». هر کس به آنچه که می داند ، عمل کند ، خداوند آنچه را که نمی داند ، به او خواهد آموخت 

یعنی از راه علم الوراثه

عقل نظري کارش اين است که وهم را عقال ميکند که در حريم علم راه پيدا نکند

علم از آن جهت که علم است، تا عقال نشود و زانويش بسته نشود چموشي ميکند. اين همه انفجارها اين همه ساخت و ساز اسلحههاي آدمکشي! اينها عالماً عامداً گناه ميکنند.

أُولَٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ

(البقرة 86 )

اینان همان کسانند که (متاع دو روزه) دنیا را خریده و ملک ابدی آخرت را فروختند، پس (در آخرت) عذاب آنها تخفیف نیابد و هیچ یاوری نخواهند داشت.

در کلمات قصار کلمه 126 است فرمود: «وَ عَجِبْتُ لِمَنْ أَنْكَرَ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى وَ هُوَ يَرَى النَّشْأَةَ الْأُولَى» اين شخص دنيا را ديده درباره آخرت شک دارد. دنيا بيانگر همان آخرت است انسان که راه افتاده يک مقصدي دارد. آدم وقتي که وارد صحنه آخرت ميشود مي‌بيند همه آن کارهايي که کرده در اينجا نتيجه‌اش است، چيز جدايي نيست،

اگر کسي دعا کند و مستجاب الدعوه بشود يک حساب است يک وقت خودش به اذن الله بهال دارد و لعنت را ميفرستد ﴿ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَي الْكاذِبينَ﴾[16] نه اينکه بگوييم «اللهم العن کذا و کذا»! اين آيه مباهله چيز ديگري است. ما اهل بهال هستيم خدا اين قدرت را به ما داد که ما عذاب خدا را بر فلان نازل بکنيم ﴿ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ﴾ 

 ﴿إِنَّ الَّذینَ فَتَنُوا الْمُؤْمِنینَ وَ الْمُؤْمِناتِ ثُمَّ لَمْ یتُوبُوا فَلَهُمْ عَذابُ جَهَنَّمَ وَ لَهُمْ عَذابُ الْحَریقِ﴾

( بروج 10 )

کسانی که مردان و زنان مؤمن را مورد شکنجه و آزار قرار دادند، سپس توبه نکردند، نهایتاً عذاب دوزخ و عذاب سوزان برای آنان است.

دنیا خانه ایست که خدا برای آن فنا را مقرر کرده است و برای ساکنان آن کوچیدن از آن را، [با این حال] اکثرشان قصد ماندن در دنیا را دارند.»

أمیرمؤمنان عليه السلام 

أمیرمؤمنان (ع) فرمود نکبتها و سختیها انتهایی دارند و طبق تقدیر مشخصی، سرانجام به آخر میرسند. پس اگر دچار آنها شدید در برابرشان سرتسلیم فرو آورید و صبور باشید چون تدبیر، وقتِ رو کردن آنها فقط رنج و زحمت را می افزاید.

بحارالأنوار (جلد ۶۷و۶۸) / 

وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ ۚ

 ﴿نساء ١١٣﴾

و آنچه را نمی دانستی به تو آموخت؛ 

أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ﴿ فصلت ٥٣﴾

آیا کافی نیست که پروردگارت بر همه چیز شاهد حاضر است