هيچ لحظهای از لطف خدا دور نیستیم ، لطف استغفار را بشناس
🔷 يُصْلِـحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ ﴿ احزاب ٧١﴾
تا [خدا] اعمالتان را برای شما اصلاح کند و گناهتان را بر شما بیامرزد .
38 نوشته
🔷 يُصْلِـحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ ۗ ﴿ احزاب ٧١﴾
تا [خدا] اعمالتان را برای شما اصلاح کند و گناهتان را بر شما بیامرزد .
💠 كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ( مطفّفین ١٤)
این چنین نیست كه میگویند، بلكه گناهانی كه همواره مرتكب شدهاند بر دلهایشان چرك و زنگار بسته است [كه حقایق را افسانه میپندارند.]
🔶 مَنْ لَعَنَهُ اللَّهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيرَ ۚ..﴿مائده ٦٠﴾
..کسانی هستند که خدا لعنتشان کرده، و بر آنان خشم گرفته، و برخی از آنان را به صورت بوزینه و خوک درآورده،
🔸لِيَجْعَلَ مَا يُلْقِي الشَّيْطَانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَالْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ ﴿ حج ۵۳﴾
تا آنچه را كه شيطان القا مى كند براى كسانى كه در دلهايشان بيمارى است و براى سنگدلان آزمايشى گرداند و ستمگران در ستيزه اى بس دور و درازند
🔹يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ ﴿ حدید ١٣﴾
روزی که مردان و زنان منافق به کسانی که ایمان آورده اند، می گویند: ما را مهلت دهید تا [پرتویی] از نور شما بر گیریم. به آنان گویند: به پشت سرتان [دنیا] برگردید و نوری بجویید...
﴿کَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقینِ﴾﴿لَتَرَوُنَّ الْجَحیمَ﴾این تمثیل است و نه تعیین ﴿لَتَرَوُنَّ الْجَحیمَ﴾ «لترونّ الجنة»، «لترونّ العرش»، «لترونّ الکرسی»، «لترونّ کذا و کذا و کذا و کذا»! این مثال است؛ منتها چون مناسب با الهاء است و تبهکاری تبهکاران است از جهنم سخن گفت .
▪️يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ ﴿ طارق ٩﴾
روزی که باطنها آشکار می شود
در روایت است: «یُحشر بعض الناس على صورهًْ تحسن عندها القردهًْ والخنازیر»، برخی از مردم به صورتهایی محشور میشوند که صورت میمون و خوک در برابرش خیلی زیباتر است [ 4 ]
🔹الَّذِينَ كَانَتْ أَعْيُنُهُمْ فِي غِطَاءٍ عَنْ ذِكْرِي وَكَانُوا لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا ﴿ کهف ١٠١﴾
همان کسانی که دیده [بصیرت] شان از یاد من در پرده [غفلت] بود، و نمی توانستند [سخن خدا را] بشنوند