#برهان قیامت و محاسبه اعمال و معاد و آخرت

🔹وَإِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَحْدَهُ اشْمَأَزَّتْ قُلُوبُ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ۖ وَإِذَا ذُكِرَ الَّذِينَ مِنْ دُونِهِ إِذَا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ ﴿ زمر ٤٥﴾

و هنگامی که خدا به یگانگی یاد می شود دل‌های کسانی که به آخرت ایمان ندارند، نفرت پیدا می کند و چون یادی از معبودان دیگر به میان می آید، ناگاه مسرور و شاد می شوند!!

🔹وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ ﴿٢٢﴾

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ ﴿ قیامة ٢٣﴾

در آن روز چهره هایی شاداب است؛ به پروردگارش نظر می کند

🔸يُنَبَّأُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿قیامة ١٣﴾

آن روز است که انسان را به اعمالی که از دیرباز یا پس از آن انجام داده، آگاه می کنند.

🔹زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَي وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَ ذلِكَ عَلَي اللَّهِ يَسِيرٌ ( تغابن- ۷)

کافران پنداشتند [که پس از مرگ] هرگز برانگیخته نخواهند شد. بگو: آری سوگند به پروردگارم مسلماً برانگیخته خواهید شد، سپس شما را به آنچه انجام داده اید، خبر خواهند داد، و این بر خدا آسان است.

🔹بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ﴿ قیامة ١٤﴾

بلکه انسان خود به وضع خویش بیناست.

🔸﴿زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَي وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَ ذلِكَ عَلَي اللَّهِ يَسِيرٌ

 ( تغابن- ۷)

کافران پنداشتند [که پس از مرگ] هرگز برانگیخته نخواهند شد. بگو: آری سوگند به پروردگارم مسلماً برانگیخته خواهید شد، سپس شما را به آنچه انجام داده اید، خبر خواهند داد، و این بر خدا آسان است.

🔸سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلَانِ ﴿ الرحمن ٣١﴾

ای انس و جن! به زودی به [حساب] شما می پردازیم

آن جهان دیگر چون اصلاً ساختمانش جور دیگری است و با جهان ما تفاوت می‌کند، قهراً نظام حاکم بر آنجا با نظام حاکم بر اینجا متفاوت است. اگر جهان دیگری داریم چه رابطه‌ای میان آن جهان و این جهان است؟ آیا ارتباطی هم میان دو جهان هست یا نیست؟

🔹 يَوْمَ يَسْمَعُونَ ٱلصَّيْحَةَ بِٱلْحَقِّ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلْخُرُوجِ. ( ق - 42) 

روزی که همه آن صیحه حتمی را می شنوند، که آن روز، روز خروج از قبرهاست

🩷 إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ﴿مطفّفین ٢٩﴾

بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند