#آیت الله جوادی آملی

أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ﴿ طور ٣٥﴾

آیا آنان از غیر [آن] چیزی [که دیگران را از آن آفریده اند،] آفریده شده اند.

اگر کسي نسبت به امري شک دارد و شکّ او هم يک شکّ منطقي است نه روانشناختي، او حتماً برهان دارد و ميگويد: اين دليل با آن دليل متعارض هستند و ساقط ميشوند، دليلي هم در کار نيست و من شک دارم

ذات اقدس الهي نه دسترس برهان حكيم است نه دسترس شهود عارف: «لا يُدركهُ بعد الهِمم و لا يَناله غَوْص الفِطن»

هر حقيقتي كه در جهان طبيعت و خارج موجود است همان حقيقت در نشئه مثال, وجودي دارد و در نشئه عقل, وجودي ديگر كه اگر اين موجود طبيعي بتواند صعود كند بالا برود همان موجود بالايي خواهد شد و آن موجود بالايي اگر تنزل كند همين است كه مشهود مي‌شود.

وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ﴾ 

 اين كريمه ﴿وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ﴾ كه پايان اين آيه مباركه [ 255 سوره بقره ( آیة الکرسی ) ] است :

وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ ( بقره 255)﴾

الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ ﴿طه ٥﴾

إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ( زمر 2)

بی تردید ما این کتاب را به حقّ و درستی به سوی تو نازل کردیم، پس خدا را در حالی که اعتقاد و ایمان را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنی، بپرست.

إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ( زمر 2)

بی تردید ما این کتاب را به حقّ و درستی به سوی تو نازل کردیم، پس خدا را در حالی که اعتقاد و ایمان را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنی، بپرست.

إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ( زمر 2)

بی تردید ما این کتاب را به حقّ و درستی به سوی تو نازل کردیم، پس خدا را در حالی که اعتقاد و ایمان را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنی، بپرست.

 «الْمُؤْمِنُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ»[3] از قواعد فقهي و اجتماعي و سياسي بسيار غني است يعني اگر يک ملتي يا يک قبيله‌اي يا يک فردي تعهدي بست امضائي کرد، اگر ميخواهي ببيني اين آقا کجا است، پاي امضايش است.