ذات اقدس الهي نه دسترس برهان حكيم است نه دسترس شهود عارف: «لا يُدركهُ بعد الهِمم و لا يَناله غَوْص الفِطن»

هر حقيقتي كه در جهان طبيعت و خارج موجود است همان حقيقت در نشئه مثال, وجودي دارد و در نشئه عقل, وجودي ديگر كه اگر اين موجود طبيعي بتواند صعود كند بالا برود همان موجود بالايي خواهد شد و آن موجود بالايي اگر تنزل كند همين است كه مشهود مي‌شود.

وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ﴾ 

 اين كريمه ﴿وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ العَلِيُّ العَظِيمُ﴾ كه پايان اين آيه مباركه [ 255 سوره بقره ( آیة الکرسی ) ] است :

وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ ( بقره 255)﴾

الرَّحْمَٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَىٰ ﴿طه ٥﴾

إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ( زمر 2)

بی تردید ما این کتاب را به حقّ و درستی به سوی تو نازل کردیم، پس خدا را در حالی که اعتقاد و ایمان را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنی، بپرست.

إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ( زمر 2)

بی تردید ما این کتاب را به حقّ و درستی به سوی تو نازل کردیم، پس خدا را در حالی که اعتقاد و ایمان را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنی، بپرست.

إِنّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ فَاعْبُدِ اللّهَ مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ( زمر 2)

بی تردید ما این کتاب را به حقّ و درستی به سوی تو نازل کردیم، پس خدا را در حالی که اعتقاد و ایمان را برای او [از هرگونه شرکی] خالص می کنی، بپرست.

 «الْمُؤْمِنُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ»[3] از قواعد فقهي و اجتماعي و سياسي بسيار غني است يعني اگر يک ملتي يا يک قبيله‌اي يا يک فردي تعهدي بست امضائي کرد، اگر ميخواهي ببيني اين آقا کجا است، پاي امضايش است. 

اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِهَا وَالَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنَامِهَا ۖ ﴿زمر ٤٢﴾

و خداست که روح [مردم] را هنگام مرگشان به طور کامل می گیرد، و روحی را که [صاحبش] نمرده است نیز به هنگام خوابش [می گیرد]، پس روح کسی که مرگ را بر او حکم کرده نگه می دارد،...

أَلا لِلّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلاّ لِيُقَرِّبُونا إِلَی اللّهِ زُلْفی إِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ في ما هُمْ فيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللّهَ لا يَهْدي مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفّارٌ(زمر 3)