آدم نميتواند باور کند که چگونه کسي ( امام حسین علیه السَّلَام) علم دارد زن و بچه خود را با اين وضع ميکشند، بعد برود [ به کربلا ]؟!
يقيناً علم غيب دارند، يک؛ دو: همان خدايي که اين علوم غيب را به اينها داد, فرمود اينها اشرف از آن هستند که در حوزه فقه پياده بشوند.
🔹وَكَأَيِّنْ مِنْ آيَةٍ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ ﴿ یوسف ١٠٥﴾
و [برای هدایت مردم] در آسمان ها و زمین چه بسیار نشانه هاست که [در غفلت و بی خبری] بر آنها می گذرند در حالی که از آنها روی می گردانند.
🔸إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( تحریم ٧ )
فقط آنچه را همواره انجام می دادید، جزا داده می شوید.
آیا از نظر قرآن باید معتقد باشیم نیکی و بدی در این جهان علیالسّویه است و عکسالعملها فقط در آخرت است؟ آیا خداوند فقط در آخرت به نیکی پاداش داده و به بدی کیفر میدهد ولی این جهان را نسبت به نیکی و بدی بیتفاوت آفریده است؟ یا در این جهان هم عکسالعملهایی وجود دارد؟
آن جهان دیگر چون اصلاً ساختمانش جور دیگری است و با جهان ما تفاوت میکند، قهراً نظام حاکم بر آنجا با نظام حاکم بر اینجا متفاوت است. اگر جهان دیگری داریم چه رابطهای میان آن جهان و این جهان است؟ آیا ارتباطی هم میان دو جهان هست یا نیست؟
🔶 اگر در نظام سبب و مسببی عالم، خداوند به هر موجودی هر خلقتی و هر نوع هستیای که برای آن موجود امکان داشته داده است و غیر از این هرچه را فرض کنیم خیال و وهم است، قهراً این جهان بهترین جهان ممکن میشود.
🔸قرآن که از یک طرف میگوید قضا و قدر الهی عام است و از طرف دیگر برای انسان اختیار قائل شده است، این دو با یکدیگر منافات ندارد. مسئله عمومیت مشیت الهی با همان نظام اسباب و مسببات مربوط است. ما نباید خیال کنیم که اگر مشیت الهی عام باشد پس سبب و مسببی در کار نیست. بین این دو تنافی نیست.
🔹مَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَا هَادِيَ لَهُۥۚ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ( اعراف ١٨٦)
براى كسانى كه خدا گمراهشان كند، هدايت كننده اى نيست؛ و آنان را در سركشى و تجاوزشان وا مى گذارد تا در [گمراهى شان] سرگردان و حيران بمانند
🔸قرآن نه تنها به توحید ذاتی، بلکه به توحید افعالی هم عجیب تکیه دارد، به طوری که اصلا همه چیز را از خدا میبیند و همه چیز را از خدا میداند و هیچ چیز را استثنا نمیکند. با این وجود، آیا باز قرآن نظام اسباب و مسببات را واقعا قبول دارد؟
🔸إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿زخرف ٣﴾
که ما آن را [به زبان] عربی [فصیح و گویا] قرار دادیم تا [در آن] تعقّل کنند؛
وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ ﴿٤﴾
و همانا که آن در امِّ الکتاب [که لوح محفوظ است] نزد ما بلند مرتبه و حکیم است.