تَبْصِرَةً وَذِكْرَىٰ لِكُلِّ عَبْدٍ مُنِيبٍ ﴿ق - ٨﴾
🔹وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيبًا إِلَيْهِ... ﴿ زمر ٨﴾
و چون به انسان آسیبی رسد، پروردگارش را با جدّیت میخواند ،
6 نوشته
🔹وَإِذَا مَسَّ الْإِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهُ مُنِيبًا إِلَيْهِ... ﴿ زمر ٨﴾
و چون به انسان آسیبی رسد، پروردگارش را با جدّیت میخواند ،
دين تکليف نيست؛ تعليم هست، تزکيه هست، تذکره هست ، زنده کردن است ، پردهبرداری از حقیقت است
🔸إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
﴿ صافات ٨٠﴾
ما نیکوکاران را این گونه پاداش میدهیم
🔹مَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَلَا هَادِيَ لَهُۥۚ وَيَذَرُهُمْ فِي طُغْيَٰنِهِمْ يَعْمَهُونَ ( اعراف ١٨٦)
براى كسانى كه خدا گمراهشان كند، هدايت كننده اى نيست؛ و آنان را در سركشى و تجاوزشان وا مى گذارد تا در [گمراهى شان] سرگردان و حيران بمانند
🩷 إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ ﴿مطفّفین ٢٩﴾
بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند
🔸وَ نَفْسٍ وَ ما سَوّیها. فَألْهَمَها فُجورَها وَ تَقْویها. قَدْ أفْلَحَ مَنْ زَکیها. وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسّیها. ( شمس 7 ـ 10 )
و به نفس و آنکه آن را درست و نیکو نمود، (۷) پس بزه کاری و پرهیزکاری اش را به او الهام کرد. (۸) بی تردید کسی که نفس را [از آلودگی پاک کرد و] رشد داد، رستگار شد. (۹) و کسی که آن را [به آلودگی ها و امور بازدارنده از رشد] بیالود [از رحمت حق] نومید شد. (۱۰)